Tatoitalia / Kinkiety / Coppa Aperta Applique TCA200

Corrado Corradi Dell’Acqua (Mediolan 1905 – Varese 1982) był prawnikiem, pisarzem amatorem i po cichu stał się projektantem. Jego jamnik nosił imię Azucena, jak cyganka z opery Giuseppe Verdiego. Maria Callas została przyjęta u niego po próbie generalnej legendarnej „Traviaty” z 1955 roku w La Scali, którą Luchino Visconti stworzył wokół jej postaci Violetty. Azucena to także nazwa firmy, którą Corradi założył w 1947 roku z dwoma innymi młodymi mediolańskimi intelektualistami – Luigim Caccia Dominioni i Ignaziem Gardellą – ten ostatni był jego kolegą ze szkoły w Liceo Berchet, a później wielokrotnie z nim współpracował. Początki jego przygody z designem objawiły się podczas dwóch edycji Triennale w Mediolanie. W 1933 roku zaprezentował podpórki do książek z czarnego niklu i miedzi, a w 1939 serwis do herbaty z srebra i pozłacanej miedzi, opleciony spiralą węża. W tych przedmiotach można było dostrzec prostotę i elegancję jego przyszłych dzieł. Kilka lat później zaprojektował lampy z szyb z tramwajów mediolańskich, dwuosobową sofę do intymnych rozmów, fotele w kształcie siodła, które wymuszały idealną postawę, ramkę na zdjęcia w kształcie drzewka, którą można było nosić jak wisiorek z kameą, czy marmurową popielniczkę z tłuczkiem – nadal używaną w Banca Popolare przy Piazza Meda w Mediolanie. Nie można zapomnieć o barku Brangania z drewna jak pług, pokrytym naturalną skórą, oraz szafie Garitta, jakby wyjętej z obrazu Carla Carrà. Wszystko projektował zaczynając od domu, mając w głowie konkretną wizję życia.